ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

658

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

سه جنس بوذ و « 1 » هر يكى را انواع بوذ . اكنون يك نوع از دق « 2 » ياذ كرده‌ام ، و ديكر نوع از دق بىتب بوذ و بعضى از بجشكان اين دق را شيخوخة من المرض كويند « 3 » اعنى بيمارى بير كشتن « 4 » ، و از بهر آن ورا بدين نام خوانند كه حرارت طبيعى اندر تن اين كس ضعيف شوذ و به آخر كار انطفا افتد مر ان « 5 » حرارت غريزى را ، و بدين سبب تن اين مردمان سرد كردذ و خشك شوذ ، باز اكر علاج كنند « 6 » بجيزى كه مر رطوبات « 7 » غريزى را بفزايذ همان جيز سردى كندشان ، و ديكر جن حرارت غريزى ضعيف شوذ افعال طبيعى نقصان بديرذ و كر « 8 » انطفا افتدش افعال طبيعى را بطلان افتذ و « 1 » بدين سبب مرك آيذ . و اين بيمارى كه ورا مارسموس خوانند اعنى ذبول اين به دو نوع بوذ : يكى « 9 » نوع ازو آن بوذ كبيران را افتد به آخر عمر كه خشك شوند هم‌جنانك مر كيا را افتد « 10 » بوقت تمام كشتن ، ككندم و جو جن « 10 » تمام شوذ خشك شوذ و درختان « 11 » جو بير شوند خشك شوند « 12 » ، و از بهر اين را كفته است استاذ بزرك « 13 » : الهرم ليس الّا استيلا اليبس على البدن . كفت : نيست بيرى مكر مستولى كشتن خشكى بر تن . و ديكر نوع لاغر كشتن بوذ از بسيارى « 14 » بيمارى و درد و تحليل بسيار جنانك شكم رفته بوذ بسيار و بيمارى ( f . 524 ) دراز كشته بوذ و تحليل بسيار افتاذه بوذ « 15 » و حرارت غريزى منطفى شذه بوذ ،

--> ( 1 ) - ف : « و » ندارد ( 2 ) - ف : « از دق » ندارد ( 3 ) - ف : خوانده‌اند ( 4 ) - ف : پير كشته ( 5 ) - ف : « ان » ندارد ( 6 ) - ف : علاج كنذ ( 7 ) - ب ه : حرارت ، خ ( 8 ) - ف : و اكر ( 9 ) - ف : يك ( 10 - 10 ) - ف : تمام كشتن كه جو و كندم چو ( 11 ) - ب ه : نيز ( 12 ) - ب ه : و غذاى موافق هيج سود ندارد ( 13 ) - ف : افزوده . ما ب ه : افزوده . ابقراط ( 14 ) - ب ه : درازى ( 15 ) - ف : « بوذ » ندارد